Kişisel Verilerin Yurt Dışına Aktarımında Standart Sözleşme Rejimi

Kişisel verilerin yurt dışına aktarılmasına ilişkin hükümlerde yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan yönetmelik, aktarım rejimini yeni bir çerçeveye kavuşturmuştur. Değişiklik öncesi ağırlıklı olarak açık rızaya dayanan sistem, kademeli ve alternatif güvence yöntemleri içeren bir yapıya evrilmiştir.

Uygun Güvence Yöntemleri

Yeni düzenleme kapsamında, yeterlilik kararı bulunmayan ülkelere yapılacak aktarımlarda başvurulabilecek uygun güvence yöntemleri arasında standart sözleşmeler ve bağlayıcı şirket kuralları sayılmıştır. Kurul tarafından geliştirilen standart sözleşmeler, tarafların veri sorumlusu veya veri işleyen sıfatlarına göre farklı modeller halinde düzenlenmiştir.

Standart sözleşmelerin kullanılması halinde, imzayı takip eden belirli bir süre içinde Kuruma bildirimde bulunulması bir yükümlülük olarak öngörülmüştür. Bu bildirimin süresinde yapılmaması, idari yaptırım riskini beraberinde getirmektedir.

Düzenleme ile birlikte, arızi olmayan yani süreklilik arz eden aktarımlarda tek başına açık rızanın geçerli bir aktarım sebebi olarak kabul edilmeyeceği belirtilmiştir. Bu durum, düzenli veri aktarımı yapan kuruluşları, uygun güvence yöntemlerinden birine dayanmaya yönlendirmektedir.

Sınır ötesi veri akışı gerçekleştiren kuruluşların, aktarım mekanizmalarını ve sözleşmesel yapılarını güncel mevzuata uygun biçimde gözden geçirmeleri gerekmektedir. Bu çerçevede aktarımın hukuki dayanağının doğru belirlenmesi, uyum açısından belirleyici olmaktadır.